routeyou-kastelenroute-voerstreek

Herberg Moeder de Gans
Als je eenmaal hebt plaatsgenomen op het terras van Moeder de Gans lijkt de Provence heel dichtbij, hoewel, dit is wel degelijk het Limburgse Voeren. Verwacht geen hippe tent: Moeder de Gans stamt uit de achttiende eeuw! Van deze oude vakwerkboerderij is het woonhuis het oudst; de oude open haard is nog zo goed als intact. De paardenstallen zijn iets recenter. Links van de toog vind je bijvoorbeeld nog de drinkbak van de paarden. In het serrerestaurant bevindt zich nog de oorspronkelijke waterput. In zon omgeving ligt het bijna voor de hand dat er authentieke, ambachtelijke bereidingen worden geserveerd: een Voerense (paté)plank, een Voerense lunch, Voerense gerookte forelfilet, gebakken Voerense trip... Voeren overal! En op hetzelfde ritme gaat het zo nog wel even verder: konijnenbout op Voerense wijze, stoofvlees op Limburgse (niet Luikse) wijze... Voor de Luiksgezinden is er gelukkig ook nog paté des Fourons.
Auteur: Lannoo
Meer informatie

Raeren
Raeren zomaar een dorp? Neen Raeren is steengoed, het dorp had vanaf de 14e tot de 19e eeuw de beste pottenbakkers. Veel van het steengoed dat zij maakten stond op alle tafels van de vorstenhuizen in Europa. Wie kent niet de kruiken met de drie oren, de specialiteit van Rearen, of het grijs-blauwe steengoed dat Westerwald beroemd maakte. Ook dat steengoed is door de pottenbakkers uit Raeren ontwikkeld. In de burcht Raeren zijn verschillende van deze producten vanaf 1963 tentoongesteld.
Auteur: jandc
Meer informatie

Hauset
In Hauset ligt de Rocheskapel uit de 17e eeuw en de Hammerbrücke uit 1843. U ziet er ook reusachtige stenen liggen, de zogenaamde "Zyklopensteine".
Auteur: LievenGillis
Meer informatie

Krindaal
Krindaal is een zijdal van het Veursdal en is een droogdal, wat staat voor een dal zonder grote waterloop. In een droogdal (ook del of delle) is alleen stromend water te zien als het hard geregend heeft of als sneeuw en ijs beginnen te smelten. Onderweg maak je kennis met een typisch kenmerk van het Voerense landschap: de 'graften' (steile walletjes). Vroeger waren dit de perceelsgrenzen tegen de hellingen en meestal waren die grenzen afgezet met hagen. Vooral tijdens de winters hielden die hagen het erosiemateriaal tegen dat van hoger op de helling naar beneden kwam. Aan de andere kant van de haag begon de erosie weer opnieuw, en dat erosiemateriaal werd op zijn beurt tegengehouden door de volgende, lager gelegen haag. Toen later de hagen werden verwijderd, kon je duidelijk zien dat de helling was onderverdeeld in verscheidene taluds of 'graften'. Het gaat hier dus om een door de mens begonnen proces dat door de natuur werd voltooid.
Auteur: Lannoo

Taalstrijd
Toen in 1963 de zes Voerdorpen overgeheveld werden van de provincie Luik naar Limburg sprak meer dan 90 % van de Voerenaars het plaatselijke dialect dat perfect aansloot bij het Limburgs van de regio Overmaas. Er waren voor 1963 uitsluitend Nederlandstalige kerkdiensten en dat was ook de algemene taal van het onderwijs, op één uitzondering na in Remersdaal. De eigenlijke taalstrijd begon pas na 1963, nadat Voeren bij Limburg was gevoegd. Franstalige scholen zijn er pas gekomen na 1963. Daarnaast waren er ook economische factoren die een gedeeltelijke verfransing in de hand werkten: veel Vlaamse Voerenaars werkten in Luik, waar ze gegeerd waren om hun tweetaligheid en boeren verkochten hun vee vooral aan Waalse veekooplieden. Inmiddels lijkt de verfransing van Voeren min of meer gestopt.
Auteur: Lannoo

Neutraal Moresnet
Hier bevindt zich het centrum van wat eens het dwergstaatje Moresnet was, ook Neutraal Moresnet genoemd. Het was twee keer zo groot als Monaco. Moresnet bestond als dwergstaatje van 1816 tot 1919. Het begon allemaal na de val van Napoleon in 1815. Op het congres van Wenen in 1815 moest Pruisen en het Verenigd Koninkrijk der Nederlanden akkoord gaan over de grens. Maar dat lukte niet wegens de zinkmijn Altenberg/ Vieille Montagen in Kelmis. In 1816 werd een compromis bereikt. Neutraal Moresnet, met zijn 256 inwoners, zou bestuurd worden door de twee landen. Het werd een belastingsparadijs. In 1919 werd met het verdrag van Versailles een einde gemaakt aan dit gebied en werd het een deel van België.
Auteur: Dromos

Sint-Annakapel
Aan de rand van Vlaanderen, in de prachtige Voerstreek, staan de twee kleinste monumentjes die Erfgoed Vlaanderen beheert. Ze zijn ideaal om even halt bij te houden tijdens een rit met de fiets of de wagen.
De Sint-Annakapel staat in Sint-Pieters-Voeren op een idyllisch kruispunt in de velden en is te mooi om er aan voorbij te gaan. Binnenin is een schitterend stucwerkplafond, dat dateert uit de 17de eeuw. Andere verfraaiingswerken werden uitgevoerd in 1730. Momenteel wordt een grondige restauratie voorbereid.
De kapel van Onze-Lieve-Vrouw Kinkenberg heeft die restauratie al gekregen. Deze barokke kapel staat in het hart van 's Gravenvoeren op de rechteroever van de Voer. In 1715 werd het religieuze bouwwerkje aan de zuidkant van het driehoekige plein van de Kinkenberg opgericht door Henri Delvaux. Het werd een klein juweeltje dat nog steeds de moeite is om even bij stil te staan.
Bron: Erfgoed Vlaanderen
Auteur: Brackie

Chapelle Notre-Dame Auxiliatrice
Auteur: Dagwandelaar2

Mariõ Himmelfahrtskirche
Auteur: Dagwandelaar2

Sankt-Martinus
Het gebedsoord "Sankt-Martinus" is gelegen in Kelmis.
Auteur: Dromos

Vieille Montagne
Hier was een zinkmijn van 1805 tot 1885. Het was de oorzaak van een twistpunt om de grens vast te leggen tussen Nederland en Pruisen nadat Napoleon verloor in 1815. Beiden wilden dit gebied voor de grondstof zink. Daarom werd dit gebied een ministaatje dat door beide landen zou bestuurd worden. Dat duurde tot 1919.
Auteur: Dromos

Gemmenich
Gemmenich wordt begrenst door de Nederlandse grens in het noorden en een klein stukje Duitse grens bij het drielandenpunt. Tegenwoordig is Gemmenich vooral ingesteld op toeristen. Het dorp telt een groot vakantiepark, twee campings en een hotel met golfbaan. Hier staat ook de boerderij uit 1733 waar de ouders van de beroemde componist César Franck woonden.

Café Modern
Café Modern werd in 2009 gekozen als "Strafste Café" van Vlaanderen in het programma Vlaanderen Vakantieland. En met recht en rede. Dit Café en eethuis werd ondergebracht in het oude schooltje van Teuven. Daarbij werd heel wat van de oude school bewaard. De krijtborden hangen er nog in de eetzaal, de toiletten zijn er nog in authentieke stijl en op de speelplaats is er een terras gemaakt.

Auberge Le Barbeau
Keuken: Brasserie Budget: - 25 Euro Adres: Place Saint Lambert 6, 4851 SIPPENAEKEN - PLOMBIERES
Auteur: Resto.be

Highest point
Distance | 0.01 km
Speed | 16.13 km/h
Pace | 3:43 / km
Altitude | 352 m
Auteur: Wimklinkers

Kelmis
De burgenmeester van het dorp Kelmis werd het staatshoofd van Neutraal Moresnet in 1816, toen beslist werd dat dit gebied een ministaatje zou worden, een condominium van Pruisen en de Nederland.
Kelmis was een mijnwerkersdorp dat groeide rond de naburige zinkmijn van de Vieille Montagne of de Altenberg.

G.R. Syndicats d'Initiative des 3Frontieres asbl
In het kantoor "G.R. Syndicats d'Initiative des 3Frontieres asbl" kunt u toeristische informatie halen. Dit kantoor is gelegen in Plombières.
Auteur: W.P. van Tol

Syndicat d'initiative de Moresnet
In het kantoor "Syndicat d'initiative de Moresnet" kunt u toeristische informatie halen. Dit kantoor is gelegen in Plombières.
Auteur: W.P. van Tol

Syndicat d'Initiative de Gemmenich-Plombières
In het kantoor "Syndicat d'Initiative de Gemmenich-Plombières" kunt u toeristische informatie halen. Dit kantoor is gelegen in Plombières.
Auteur: W.P. van Tol

Hacienda
Een ideale gezinscamping zowel voor kortkampeerders, als voor het huren van een vaste jaarplaats. Diverse faciliteiten: frituur, bar, zwembad, recreatiezaal, minigolf, speeltuin, sportveld, appartementen en stacaravans. Camping Hacienda beschikt naast verhuurcaravans over 4 en 8 pers. studio's, welke gesitueerd zijn in een oude vierkantshoeve. Talrijke activiteiten in de directe omgeving: vissen in forelvijvers, paardrijden, indoorklimmen, subtropisch zwembad, wandel-, fiets- en mountainbikeroutes (fietsverhuur in de nabijheid), of een dagje winkelen in Maastricht, Aken of Hasselt en daarna lekker ontspannen in Therme 2000 in Valkenburg. Nieuw wandelknooppuntennetwerk.
Auteur: tovpubliek

Het Begijnenhof
Tegenover het middeleeuwse abdijkasteel Sinnich, aan de rand van een rijk hellingbos en het schilderachtige grensdorp Teuven, ligt de Begijnenhof. Drie vakantiehuisjes voor 2, 4 en 6 personen met 1, 2 en 3 slaapkamers, zitkamer met TV, badkamer met ligbad of douche, cv en volledig ingerichte keuken. Een ideaal vakantieoord voor familiereünies en vriendengroepen. De Begijnenhof is bijzonder geschikt voor kinderen. Alle voorzieningen zoals subtropisch zwembad, sauna, restaurantjes liggen op een afstand vanaf 1 km. Romantisch met z'n tweetjes of met de ganse familie in smaakvol ingerichte karakterwoningen in de monumentale boerderij. Max. capaciteit: 12 personen.
Auteur: tovpubliek

Het Plankerhuis
Gelegen in het mooie en idyllische uithoek van de Voerstreek tussen weidse velden en heuvels waar je kan genieten van een welverdiende vakantie. De woning heeft een ruimte zitplaats, uitgeruste keuken, garage en tuin met meubelen en barbecue.
Auteur: tovpubliek

Bergzicht
Kampeerverblijfpark Bergzicht is rustig gelegen met prachtig uitzicht over het Belgische en Nederlandse heuvelland. Rustige camping met alle comfort.

KASTEEL Van Liberme
Kasteel Libermé was een op zich staand landgoed dat zich had losgemaakt van de Heerlijkheid van Kettenis, maar was desondanks ook afhankelijk van het Chapitre de Notre Dame d'Aix la Chapelle. In 1346 was het kasteel eigendom van Arnold de Libermé. Het kasteel blijft in bezit van het nageslacht, totdat er geen mannelijke erfgenamen zijn (ongeveer 160 jaar later). In 1366 worden de namen; Rose (weduwe van Filles de Libermé), en haar zonen, Thomas en Ziche de Libermé genoemd. In 1407 is een zekere Schin de Hagen voor één derde deel eigenaar; In 1439 wordt het kasteeltje eigendom van Guillaume de Libermé, kanunnik van de St. Lambert, en provoost van het kapittel van de St. Jean te Luk. In het midden van de vijftiende eeuw schijnt een zekere Carsilis d'Eupen het huis georven te hebben.
Auteur: Dagoke

Schwarzenberger Haus
Dit oude verblijf (uit de toenmalige Heerlijkheid), staat stevig gebouwd te midden van zijn grachten. Het riviertje de Itter voorziet de grachten van water. Het gebouw ligt ten westen van de wijk Berg in een laagte (800 meter ten noordoosten van de kerk van Raeren). Haus Raeren is ruw gebouwd, sober, en klein. Het is ongetwijfeld een van de meest bijzondere voorbeelden van versterkte burchten in het toenmalige hertogdom Limbourg. Ondanks de veranderingen die zijn aangebracht aan het dak en de raamnissen, heeft Haus Raeren alle kenmerken van een waterburcht behouden.
Auteur: Dagoke

AMSTENRAEDTER Huis
Het Amstenraedter Haus is, net zo als het Vlattenhaus, helemaal omringd door water, maar is zodanig op het vlakke eilandje gebouwd, dat het toch mogelijk is helemaal om het kasteel heen te lopen. Het Amstenraedter Haus is alleen toegankelijk via een stenen brug ten zuidoosten ervan. Van deze kant af gezien, is het wateroppervlak zo uitgestrekt dat het eerder op een meer lijkt dan op eenvoudige grachten.
Auteur: Dagoke

KASTEEL van Beusdael
De muren van kalksteen, die twee meter dik zijn, bevat een gewelfde kamer die we op de eerste verdieping aantreffen. De hoeken van de toren worden versierd door vier uitkijktorentjes. Het torentje aan de noordwestzijde deed vroeger dienst als gevangenis en in 1930 waren de handboeien en een metalen keten nog aanwezig. In het torentje aan de zuidwestkant is een wenteltrap gebouwd. Het hoge dak van de donjon is bedekt met leisteen en bestaat uit drie delen. Het onderste gedeelte bevat de klokkentoren, terwijl het bovenste gedeelte gevormd wordt door een slanke spits met fraaie rondingen. Het kasteel verkeert in redelijk goede staat. De militaire bezettingen tussen 1940 en 1945 hebben het intérieur van het kasteel echter ernstig beschadigd.

Kasteel - Adelijk Kloster Sinnich te Teuven
Oorspronkelijk was het adellijk Klooster Sinnich - dat begin van de twaalfde eeuw gebouwd werd - een vrouwenklooster van de stiftsdames van de orde der Sint Augustijnen. Het klooster was afhankelijk van de nabijgelegen abdij van Rolduc. In het begin van de dertiende eeuw, werd het klooster drie maal door brand verwoest binnen een tijdsbestek van achttien jaar. Deze ongelukkige omstandigheden, en het ongemak als gevolg van het feit dat het klooster te dicht bij haar buren lag, waren aanleiding voor het klooster van Rolduc om de orde der stiftsdames elders onder te brengen. De zuidvleugel bevat de verpleegafdeling (gebouwd in 1622) en de brouwerij (tegenwoordig boerderij) die in 1764 geheel werd veranderd. De oostvleugel, waar zich de paardestallen en stallingen van de rijtuigen bevinden, is geheel vervallen als gevolg van het exploderen van een bom in de nabijheid ervan aan het eind van de Tweede Wereldoorlog. Deze zuidvleugel herbergt de oude kapel, die in 1297 werd ingewijd.

Commanderij v.d. Duitse Ridderorde (1242-1798)
Sint Pietersvoeren was een allodium, een erfgoed dat vrijgesteld was van alle cijnzen en bijdragen. Daniel de Fouron, ridder en heer van die plaats, schonk het kasteel met al zijn aanhorigheden aan het commandeurschap van de Vieux-Joncs les Bilzen toen bij toetrad tot de Teutoonse Orde. Men weet niet op welke datum exact de commanderie van Sint Pietersvoeren is opgericht. Het oorspronkelijke burchtgebouw werd in het begin van de zeventiende eeuw vervangen door uitgestrekte gebouwen. waarvan de diverse stadia van bouw zijn aangegeven door jaartallen, wapenstenen, inscripties en initialen, die we op diverse plaatsen aantreffen. De nieuwbouw is hoofdzakelijk het werk van commandeur Guillaume Quadt op de Beek en zijn opvolger baron Ferdinand de Rolshausen. Het bordes word rond 1760 gebouwd onder toezicht van baron Wennemar de Hövel, wiens initialen het wachthuis versieren. De ophaalbrug van de hoofdingang dat een intact historisch overblijfsel is, wordt gedomineerd door drie prachtige torens. De dorpskerk word tussen 1631 en 1661 gebouwd ter ere van commandeur Quadt Van Beeck, wiens standbeeld nog steeds te zien is op het dorpskerkhof. Wat betreft de stijl van het bouwwerk, hoeven we slechts op te merken dat het in Luikse barokstijl gebouwd is (evenals zoveel andere bouwwerken in de streek rond Luik en Maastricht). In 1242 schenkt Ridder Daniel de Fouron zijn bezittingen aan de Teutoonse ridderorde (een oorspronkelijk Germaanse orde, gesticht tijdens de kruistochten).

Zicht op St.-Pieters-Voeren
Auteur: Dagwandelaar2

St. Rochuskirche

St. Johannes der Tõuferkirche

onbekend
Auteur: nyte

onbekend 1
Auteur: nyte

Oude spoorwegtunnel op ravel 5 Lijn 38
Nabij Aubel - Ravel is in dit bosgebied vrij drassig - niet aan te raden bij regenweer
Auteur: JM fietser

Panorama Montzen - zicht op Drielandenpunt
Zicht op Vaalserberg - Drielandenpunt
Auteur: JM fietser

Gîtes de Beusdael
Sippenaeken
Auteur: JM fietser

Taalgrens
Grens tussen Wallonië en Voeren (Limburg) Vanaf hier een lange afsdaling richting Teuven

Limburg fietsparadijs
plat Limburg ? :-) :-)

Bovenste Bos (B)
Lengte: 1.300 m
Gem. stijgingspercentage: 6,8 %
Max. stijgingspercentage: 11 %
HF-index 241
Auteur: Gert-Jan van K.

Grunebempt
Helling
Auteur: gpscyclingtour

Cote de Hombourg
Helling
Auteur: gpscyclingtour

27, België, België
Fietsknooppunt
Auteur: Jempy & Fran

92, België, België
Fietsknooppunt
Auteur: Jempy & Fran

Le Plank
Auteur: Werner VU

Teuven
In 1962 wordt de taalgrens in België vastgelegd. Komen en Moeskroen worden uit West-Vlaanderen gelicht en naar Henegouwen overgeheveld. In ruil daarvoor verhuizen de zes dorpen van de Voerstreek (Moelingen, Sint-Martens-Voeren, s-Gravenvoeren, Sint-Pieters-Voeren, Teuven en Remersdaal) van Luik naar Limburg. Het jaar daarop worden de Voerdorpen administratief bij Voeren ingedeeld; de Franstaligen krijgen faciliteiten

Remersdaal spoorwegviaduct Voeren
Het viaduct van Remersdaal kwam in oktober 2013 in het nieuws omdat hier een treinongeluk bovenop de brug gebeurde. Enkele goederenwagons ontspoorden en een aantal wagens vielen 25m lager op de valleibodem.

Kasteel van Beusdael
Het Kasteel van Beusdael is een kasteel in het gehucht Beusdael in de deelgemeente Sippenaeken van de gemeente Blieberg in de Belgische provincie Luik tegen de grens met Nederland. Het kasteel ligt aan de Rue de Beusdael en wordt omgeven door een gracht gevuld met water.
Het kasteel ligt in een laagte in het landschap, en in het vlakbijgelegen Bronnetjesbosch ontspringt de Terzieterbeek. In het zuiden en zuidwesten ligt het Beusdalbos.
Auteur: Wikipedia

Brasserie Grain d'Orge
De brouwerij werd opgericht in 2002 door Benoit Johnen & Vivian Langhor. Johnen brouwde gedurende enkele jaren bij brouwerij Piron, die hun activiteiten moesten staken door grote technische problemen in 1996. In 1997 namen Benoit en Vivian het dorpscafé “Dodémont” over en doopten het om tot “Au Grain d'Orge”. In een bijgebouw van het café werd een microbrouwerij geïnstalleerd met materiaal gekocht van de voormalige brouwerijen La Magnonnette en Ruwet. Op 19 april 2002 kwam hun eerste bier 3 Schténg op de markt. In 2003 werden de bieren Brice en Joup gelanceerd. In 2007 werd een capaciteit van 750 hl bereikt en diende men uit te kijken voor uitbreiding naar een nieuwe locatie. De keuze ging naar een familiehoeve 500 meter van het café. In 2008 werd het café overgenomen door Arnaud Johnen zodat Benoit zich voltijds kon toeleggen op het brouwen.
Auteur: Wikipedia

Station Hergenrath
Station Hergenrath is een spoorwegstation in Hergenrath, een deelgemeente van de gemeente Kelmis. Het was 50 jaar gesloten tussen 1957 en 2007. Het stationsgebouw werd in 1976 afgebroken. Het station ligt aan spoorlijn 37 en werd op 9 december 2007 heropend. Er is een gratis parkeerterrein met vier voorbehouden plaatsen voor mindervaliden.
Op weg naar Aken is Hergenrath het laatste station voor de Belgische-Duitse grens. Het station bevindt zich tussen de Duitse grens en de Hammerbrücke waar de HSL 3 en lijn 37 zich verenigen.
Auteur: Wikipedia

Bovenste Bosch
Het Bovenste Bosch, ook geschreven als Bovenste Bos, is een bosgebied in de gemeente Gulpen-Wittem in de Nederlandse provincie Limburg. Het bos ligt ten zuidwesten van Epen, voorbij Terziet, tegen de Belgische grens. Het ligt op de westelijke dalwand van de Geul, op de oostrand van het Plateau van Crapoel.
Aan de noordzijde gaat het bos over in het Onderste Bosch en aan de zuidzijde in het Beusdalbos in België. Aan de westzijde grenst het bos aan de rijksgrens met België.

Kasteel van Obsinnich
Het Kasteel van Obsinnich is een kasteel gelegen bij het Belgisch dorp Remersdaal, in het uiterste zuidoosten van de Limburgse Voerstreek. Obsinnich is een locatie van Remersdaal, die zelf naar het kasteel is vernoemd.
De naam Opsinnich betekent dat deze plaats hoger dan, althans meer stroomopwaarts van, het gehucht Sinnich ligt. Sinnich is een naam met het suffix -ich , die waarschijnlijk al in de Gallo-Romeinse tijd bestond, maar de afleiding is dan verder niet zeker. Zij zou kunnen teruggaan op een vorm als bijvoorbeeld Seniacum, maar er zijn ook andere mogelijkheden.
Opsinnich is de herkomst van de riddergeslachten Rhoe van Opsinnich en van Eynatten van Opsinnich, die al vanaf de dertiende, respectievelijk vijftiende eeuw het kasteel of de voorloper ervan bewoonden. De locatie gaat terug op een middeleeuwse heerlijkheid, een allodium , voortkomend uit het versterkt huis dat bewoond werd door een lid van de familieclan der Scavedries, die de naam Rode van Sinnich droeg. We weten van hem dat hij als ridder deelnam aan de slag bij Woeringen .

Sint-Pieterskerk
De Sint-Pieterskerk is een kerkgebouw in Teuven in de Belgische gemeente Voeren in Limburg. De kerk ligt in een z-bocht in het dorp aan de weg Teuven-Dorp van Nurop naar Sinnich. De kerk ligt hier hoger dan het straatniveau op een kerkheuvel en wordt omgeven door het ommuurde kerkhof.
Het gebouw bestaat uit een ingebouwde westtoren, een driebeukig schip met vijf traveeën en een koor met driezijdige sluiting met twee rechte traveeën. Het gebouw is opgetrokken in baksteen, waarbij hardsteen is gebruikt voor de plinten, lijsten, omlijstingen van muuropeningen en ter afdekking van steunberen en zacht geel natuursteen gebruikt is voor het maaswerk van de vensters. De toren heeft vier geledingen, een ingesnoerde naaldspits die met leien is gedekt, overhoeks geplaatste steunberen, een polygonaal traptorentje tegen elke zijgevel, een spitsboogportaal met erboven een spitsboogvenster, een uurwerk en op iedere zijde van de toren een galmgat met spitsboogvorm. De middenbeuk heeft een zadeldak en de zijbeuken hebben lessenaarsdaken gedekt met leien, en zijn voorzien van spitsboogvensters. Het koor heeft steunberen en hoge smalle spitsboogvensters. Aan de binnenzijde heeft de kerk spitsbooggewelven die worden gedragen door colonnetten en boven het koor bevindt zich een straalgewelf. Tussen de middenbeuk en de zijbeuken bevinden zich spitsboogarcades met hardstenen zuilen met bladkapiteel. Het interieur is verder bepleisterd en heeft haard neogotische beschildering behouden.

Station Buschhausen
Station Buschhausen was een spoorweghalte langs de spoorlijn 24A in Buschhausen een gehucht van Moresnet een deelgemeente van de gemeente Blieberg.

Veurs
De Veurs is een beek in de gemeente Voeren in de Belgische provincie Limburg. De beek is een rechter zijrivier van de Voer, waarin de Veurs in Sint-Martens-Voeren uitmondt. In het dal van de beek ligt verder nog het gehucht Veurs.
Door het Veursdal loopt de spoorlijn 24 waar de beek grotendeels parallel aan loopt. Ten oosten van het dal van de Veurs ligt er een heuvelrug, met daarop het Veursbos en de N648, en vormt de waterscheiding tussen de beken Gulp, Veurs en Noor.

Kasteel Magis
Het Kasteel Magis is een kasteel in de Belgische gemeente Voeren in de provincie Limburg. Het kasteel ligt zo'n 2,5 kilometer ten zuidoosten van Sint-Pieters-Voeren aan de T-splitsing van de N608, die daar lokaal Roth en Lobos heet, met de straat Magis. De N608 ligt hier op de provinciegrens met de provincie Luik.
Aan het einde van de 19e eeuw werd het klein kasteel gebouwd door Alfred Magis-Trasenster, op de plaats die van oudsher de benaming Rot draagt. Ze is in neotraditionele stijl opgetrokken in breuksteen, heeft een rechthoekig grondplan, gedekt door een schilddak met leien en dakkapellen en de voorgevel heeft twee torenachtige uitbouwsels onder een tentdak. Uit circa 1957 dateren een lagere gedeelte tegen de achtergevel onder een travee en een ander uitbouwsel uit dezelfde gevel.

Voer
De Voer is een zijrivier van de Maas die door het noordoosten van België en door het uiterste zuiden van Nederlands Limburg stroomt. Zowel de Voerstreek, de gemeente Voeren alsmede de daarin gelegen plaatsen 's-Gravenvoeren, Sint-Martens-Voeren en Sint-Pieters-Voeren hebben hun naam aan deze beek te danken. Bij de Commanderij van Sint-Pieters-Voeren ligt de bron van het riviertje.
De Voer kent een drietal zijrivieren: de rechterzijrivier is de Veurs, die komt uit het gelijknamige gehucht van Sint-Martens-Voeren. De tweede rechterzijrivier is de Noor of Noorbeek, die komt uit het gelijknamige Nederlandse dorp Noorbeek. Noor en Noorbeek zijn neologismen . De oude naam is "Langwater". De linkerzijrivier ten slotte is de Beek, die komt uit het dorp Weerst in de provincie Luik.

Commanderij van Sint-Pieters-Voeren
De Commanderij van Sint-Pieters-Voeren is een kasteel in Maaslandse renaissancestijl in Sint-Pieters-Voeren, deelgemeente van de Belgische gemeente Voeren . Het is een voormalige commanderij van de Duitse Orde, gelegen binnen de balije Biesen en daarmee ondergeschikt aan de landcommanderij Alden Biesen in Bilzen-Rijkhoven.
Bij zijn intrede in 1242 schonk Daniël van Voeren al zijn bezittingen aan de Duitse Orde, die al sinds 1220 in deze streek gevestigd was. Tot aan de Franse Revolutie zou het grondgebied van Sint-Pieters-Voeren als rijksheerlijkheid onder het gezag van de Duitse keizer een enclave in het graafschap Dalhem blijven.

Ordenmolen
De Ordenmolen, Ordensmolen, Molen van St. Pieter of Moulin de l'Ordre was een watermolen op de Voer in Sint-Pieters-Voeren in de Voerstreek, Belgisch Limburg. Ze ligt aan de straat Ordenmolen en bij de Rue du Moulin.
Na de bron van de Voer bij de Commanderij van Sint-Pieters-Voeren is de Ordenmolen de eerste molen en staat bekend als de bovenste molen. Na de Ordenmolen volgt stroomafwaarts anno 2010 in Sint-Martens-Voeren de Molen van Frisen.

De Mot
De Mot is gelegen in de pracht
Auteur: dirk beerse

Sint-Pieters-Voeren
Auteur: Snamresye

Kultjen
Auteur: Tourclub Kerkrade

Boomgaard
180 m
Auteur: padvinder

Völkerich
Helling
Auteur: Patrick Fryns

Sint-Pietersstoel
Sint-Pietersstoel is de parochiekerk van Sint-Pieters-Voeren waar zich ook de voormalige Commanderie van de Duitse Ridderorde bevindt.
Auteur: Blauwkruikje

Sint-Pietersstoel
Sint-Pietersstoel is de parochiekerk van Sint-Pieters-Voeren waar zich ook de voormalige Commanderie van de Duitse Ridderorde bevindt. Meer info: http://nl.wikipedia.org/wiki/Sint-Pieters-Stoelkerk
Auteur: Blauwkruikje

Gemmenich
Gemmenich is een dorp in en deelgemeente van de gemeente Blieberg , gelegen in het uiterste noordoosten van de Waalse provincie Luik, België, bij het drielandenpunt met Nederland en Duitsland. Het heeft ongeveer 2500 inwoners en was tot 1977 een zelfstandige gemeente.
De deelgemeente Gemmenich wordt begrensd door de Nederlandse Wolfhaag , een klein stukje Duitse grens bij het drielandenpunt en de gemeente Kelmis in het oosten, de Rodbuschkesbach in het zuiden en de rivier de Geul in het westen.

Kasteel van Raeren
De Kasteel van Raeren of Burcht Raeren of het in een waterburcht in Raeren, tevens vestigingsplaats van het pottenbakkerijmuseum. Dit museum met zijn collectie Raerens 'steengoed' heeft de status van Europees erfgoed.
In Raeren wordt al eeuwenlang op grote schaal speciaal aardewerk gemaakt. Het in 1963 in de burcht gestichte museum toont de geschiedenis van het Rheinische Steingut, in het bijzonder het Raerense steengoed. De expositie herbergt talloze archeologische vondsten, en biedt met aardewerk uit de Romeinse tijd, de Middeleeuwen en de Renaissance een mooi overzicht van de ontwikkeling van deze nijverheid.

Heiligenhuisje
Het Heiligenhuisje is een natuurstenen bidkapel in Sint-Pieters-Voeren , met een in Maaslandse baksteen- en kalksteenarchitectuur uitgevoerde voorgevel.
In de voorgevel is een datumsteen uit 1730 gevat. De naam Sint-Annakapel, die ook voor het gebouw wordt gebruikt, is een neologisme uit de 20e eeuw.

abdij van Sinnich
Tot de chique abdij van Sinnich- met een snobistisch trekje -werden alleen dochters van adellijke families toegelaten. De abdij werd gesticht in 1246.

Panorama
Je krijgt hier een schitterend uitzicht op het Land van Herve met daarin het marktstadje Aubel.

Sint-Pieterskerk in Sint-Pieters-Voeren
De Sint-Pieterskerk in Sint-Pieters-Voeren werd gebouwd op vraag van Willem Quaedt van Beeck die toen over de commanderij van de Duitse Orde heerste.

bois de loe
Auteur: Theo E.

Moeder De Gans
Als je eenmaal hebt plaatsgeno
Auteur: Driems

routeyou-kastelenroute-voerstreek
Cycling